ทำงานอะไรดี?

September 16, 2016

การทำงานอะไรดีเป็นสิ่งที่คนตามหาคำตอบมากๆ

งานอะไรดีนะ?

ถ้าเลือกงานด้วยเงิน อาชีพเงินเยอะ ตามที่ไทยรัฐเขียนไว้ รวบรวมมาแล้วครับ ผมเอามาแค่สามอันดับแรก ที่เหลือเข้าไปดูในลิ้งค์ได้เลยครับ

งานที่เงินเริ่มต้นสูงปี ๒๕๕๙ คือ
โทรคมนาคมวางระบบ (เริ่มเกือบสามหมื่นบาท )
งานธนาคารไฟแนนซ์ (เริ่มสองหมื่นต้นๆ)
และงานพัฒนาไอทีซอฟแวร์ (เริ่มสองหมื่นต้นๆ)

ตามลำดับ โดยเมื่อไต่ขึ้นไปที่ตำแหน่งสูงๆ เงินก็ยิ่งเยอะตาม

งานเหล่านี้ถ้าทำงานได้ดีๆก็ได้ขึ้นเรื่อย เงินก็เยอะขึ้น เป็นแสนได้เลย

แต่บทความไม่ได้บอกเราถึงว่าพอทำงานแล้วจะเป็นอย่างไรบ้าง
เราจะอยู่กับงานได้นานแค่ไหน?

เราจะทำงานได้หรือเปล่า?

เราจะทนความเครียดไหวหรือเปล่า?

เราจะเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้หรือเปล่า?

เราจะรู้สึกแย่กับงานไหมนะ?

 

แล้วถ้ามองจากความรู้สึกดีเมื่อได้ทำงานล่ะ

ทางฝั่งอเมริกามีคนคิดเหมือนกันครับ ว่าน่าจะมีคนที่เลือกงานที่ทำแล้วเกิดความรู้สึกดี พอใจกับตัวงาน อาชีพเหล่านี้อเมริกาจัดไว้โดย เว็บชื่อ เพย์สเกล ได้ส่งแบบสอบถามโดยมีคำถามว่า คุณ”คิดว่างานที่ทำอยู่ช่วยให้โลกดีขึ้นไหม” ซึ่งคนที่ตอบโดยส่วนใหญ่จะอยู่ในสายสุขภาพ แน่นอนว่าหมอไม่หลุดโผครับ

เมื่อปี ค.ศ.๒๐๑๓ รายงานในเว็บของฟอร์บสนิตยสารด้านธุรกิจชื่อดังของอเมริกา สำรวจพบว่า หมอศัลยกรรมด้านประสาทตอบมากสุด ตามมาด้วยหมอศัลยกรรมหัวใจ และวิสัญญีแพทย์(หมอดมยาสลบ) เป็นอันดับต้น

ในปี ค.ศ. ๒๐๑๕ รายงานในบิสิเนสอินไซด์เดอร์ ที่สำรวจโดยเพย์สเกล (อีกแล้ว) พบว่านักวิจัยด้านแพทย์ บาทหลวง(พาสเตอร์) และผู้ให้ความรู้ด้านสุขภาพแก่ชุมชน มาสูงสุดสามอันดับ

ในปีล่าสุดงานที่ทำแล้วมีความหมายแต่เงิ่นน้อย เช่นนักสังคมสงเคราะห์ ด้านการศึกษาและอบรม งานบรรณารักษ์ ซึ่งแม้จะมีความหมายมากๆๆๆๆ ทำแล้วรู้ว่าช่วยให้คนและสังคมดีขึ้น แต่ก็เงินน้อยมาก
ส่วนงานที่คนตอบน้อยว่าทำแล้วมีความหมาย เช่นงานเตรียมอาหาร (ไม่ใช่เจ้าของร้านอาหาร) งานขาย งานบริการ รวมไปถึง คนบริการจอดรถ

ส่วนงานทื่ทำแล้วคนเห็นค่าตัวเองน้อยทำให้รู้สึกว่าโลกแย่ลง (ในอเมริกา)เช่น คนทำงานในร้านฟาสต์ฟู้ต พนักงานหยิบของในโกดังของร้านออนไลน์ เจ้ามือโต๊ะในคาสิโน เป็นต้น

 

แล้วทำไงดีนะ มีงานที่เราจะพอทำแล้วดีหรือเปล่านะ

การดูว่าลักษณะเราเป็นอย่างไรเหมาะกับงานประเภทไหนนั้นมี งานที่ฝรั่งวิจัยไว้อยู่เหมือนกัน คือมีหลายทฤษฏีแต่ที่มีคนเล่นๆกันไม่นานมานี้จะเป็นแนวคิดของ คาร์ล จุง ที่ Myers Brigg นำมาพัฒนาเป็นแบบทดสอบ

แต่ใช้วิธีสังเกตว่าคนแต่ละบุคลิกมักจะไปกองอยู่ในอาชีพไหนมากกว่า แล้วก็เอามาทำสถิตืไว้ ลองทำดูครับที่

http://www.arealme.com/16types/th/

เว็บนี้จะบอกได้ว่าบุคลิกคร่าวของคุณเป็นแบบไหน มีลักษณะการคิดและแสดงออก สื่อสารยังไง แล้วเอาผลที่ได้ไปหาลักษณะอาชีพที่เหมาะต่อครับ

แต่ถ้าภาษาอังกฤษแข็งแรง ไปที่

https://www.16personalities.com/free-personality-test ครับ

จะบอกข้อมูลละเอียดหน่อยว่าอาชีพไหนมีความเป็นไปได้บ้าง

จากบุคลิกที่เราเป็น แต่แบบทดสอบพวกนี้ควรปรึกษานักจิตวิทยาครับ จะได้ผลที่ละเอียดกว่า เราทำก็เหมือนซื้อยามั่วๆมากิน รักษาได้หรือเปล่าอีกเรื่องนึงเนอะ กร๊ากกก

 

แบบทดสอบเกี่ยวกับอาชีพก็มี  John L. Holland ที่ทำไว้เป็นภาษาอังกฤษ

http://personality-testing.info/tests/RIASEC/

อันนี้จะเป็นการดูตามแนวคิดว่า เรานิยมงานที่มีลักษณะประมาณไหน แล้วแวดวงนั้นอาจจะมีคนคล้ายเราอยู่

 

ปัจจัยอื่นๆในการตัดสินใจทำงานของแต่ละคนก็มีหลายอย่าง เช่นเป็นหนี้เยอะ ป่วยบ่อย มีภาระต้องดูแลครอบครัว วุฒิการศึกษาไม่ได้ ซึ่งแต่ละคนก็มีความเชื่อที่ต่างในชีวิตตัวเอง การทดสอบ หรือแบบสอบถาม ทำให้เราเป็นว่ามีคนบางกลุ่มคิดยังไง และเขาไปถามคนอื่นต่อให้อีกทีว่า ถ้าคิดแบบนี้คนจะตอบว่าอย่างไรบ้าง

ถ้ามีเป้าหมายก็ลุยไปเลยครับ การทดสอบก็อาจจะทำให้เห็นด้านที่รู้อยู่หรือยังไม่เคยรู้ก็ได้ ถ้าเราสามารถที่จะรู้ว่าทำอะไรแล้วดี หรือโอเค ก็คิดว่า น่าจะดี

 

ส่วนแง่มุมอื่นนอกจากจิตวิทยา ก็ หมอดู กับโหวงเฮ้ง ละเนอะ ฮ่าฮ่าฮ่า (ถ้ารู้ก็บอกกันด้วยครับ)

ถ้าเราสามารถสร้างอาชีพใหม่ๆขึ้นมาเองได้โดยไม่ยาก แล้วเหมาะก็ยิ่งดีครับ โพสต์นี้น่าจะพอให้เห็นว่า

พอเราถามว่าทำงานอะไรดี เมื่อลองมองจากมุมอื่นๆดูบ้างก็ช่วยให้เห็นว่า เราอาจจะไปต่อในทิศทางใดได้บ้างครับ

 

ส่วนคำตอบที่ว่าทำงานอะไรดีนั้น

นอกจากว่าตัวเราทำอะไรได้ และอยากทำอะไร

ยังมีเรื่องว่าเราเข้ากับคนแบบไหนได้ ทำงานแบบไหนถึงน่าจะทำได้ดีกว่า แล้วไปทางไหนต่อจะดีกว่าครับ

 

เครติต

-บิสิเนสอินไซเดอร์

-ฟอร์บ

-เพย์สเกล์

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

INFP and Happiness

August 24, 2016

Sharing some happiness I had experience while being an INFP for those who are on the same quest.
Right now I am jobless…. Yup but I still have faith that there should be things I can do that we really care for and willing to archieve and perharps willing to even change our core personality for it.

I have been and exchange student in US and Japan, I LOVE an informal and impromtu presentation. Pretty weird for an INFP right?

It might not be so useful for everyone but I believe that it might offer some insight for those who still have no idea. I can only write for you …lol that is our skill INFP after all.

I found that one of my most happy moment that I think if I was to cast the “expecto partonum” spell I would think of the memory of that once I was so good at math and physics in my high school year that I could offer advice, suggestion and even taught my friends and those whom I never know of before. It was as if I reached the “self actualization” state. This is an interesting point as it is not just about helping but I think it was from having a very good tutor and a lot of people excepted me.

Another thing about INFP is making a speech for us can be thrilling and fun! If we know the topic well and it is not too formal we can bring out our weirdness and inner playfulness for the audience.

We can create our own realm on the stage as if we are by ourselves! We LOVE to play and have imaginary stuff right? We can show them that while we are on the stage. We can play as much and learn to use non verbal language to display and materialized our imaginary legend into this world! It is so fun …yup takes a lot of energy for us.

INFPs are authenthic to the core so that is why communicating to the mass with our core can bring out our unique talent and show the world that we are real and not pretentious.

There is also another interesting activity I’d like to share with you which satisfied me. It is volunteering. I taught English to disadvantage women at non profit organization for a year. There was a point that I felt tired but helping others was the reason which made me hang on to it. That is why working with our core value is very important. We have a reason not to quit easily.

For INFP it is rare to be an extrovert and talk to a strangers right? Yup, I was like that. Until exchange year transformed me. I learned that INFP love to be a sage and pursue knowledge that is why we stored so much information that enable us to talk to people in general a lot with deeper level and meaning!
We can connect pieces of information together and form a smooth conversation easily. We can also draw conversation towards our comfort zone easier when we can see that the person we are talking to listen and response to us. For those who we can’t connect? Just ditch thme politely lol awkward moments happens but it is normal for INFP anyways.

 

 

Hope you get some clue about yourselves!

INFP is weird and cool!

Buddhism Concepts for Beginners

February 22, 2016

So I had came across r/buddhism in reddit and there were lots of beginners and people whom interested and don’t know where to start so I would like to help break it down for you.

 

First, I have been self-studying Theravada Buddhism and some Mahayana for more than 10 years even though I was born as a Buddhist but I didn’t really look into it much but when I took time and bit by bit learn about it, I realized that it is quite useful and I think I can simplified it for you.

 

What is Buddhism anyway? (Theravada sects)

Simple answer is if you realized that there are really more suffer in life than happiness and you feel like you want to end it, Buddha (Gotama Shagayamuni) was a man whom share that kind of thought and when through extreamly difficult task of observing the mind and found a different nature which he completely guarantee for those who practice right on the path of his teaching they can archieve the result and see by themselve.

 

From Pali Text Buddha said if anyone ask you what Buddha taught it is

To do good deeds, refrain from bad deeds and purify the mind”

 

These three points are basic ideas and shouldn’t be taken apart and I shall try to simplify them from my point of view. (This is the same as using the Eight Fold Paths. If you are interest in the details search term ‘Eight fold Paths’.)

 

He often said about if you do not want to suffer then it is better to keep doing good things and don’t do bad things. There are details about good and bad but I won’t go down into details here. There are precepts to observe as a guideline.

 

Even if you  do not believe that there is reincarnation you still feel content that you never cause any trouble for others and that already will be a happy life because everytime you look back you will have no regreat.

 

When you are clearly do good things and stop from bad deeds your mind would become free from the difficult to tackle bugging thoughts and emotion. You don’t have worry that police will follow you because you stole stuffs nor worry about that sexual misconduct you just did.

The mind can be at ease a bit and then purifing the mind would come in at this point. People actually didn’t realise about our “wandering mind” are often the cause of suffer. For example you can’t sleep because the thought about that people last week just poped up and you suffer internally or thoughts that pop up and kill your happy moment. These are basic suffers and we can deal with by practicing meditation and mindfulness.

 

Meditation is one of the cores in Buddhism as the means to purify the mind. There are also two kinds of practice. One is the calm meditation. The forest monks in Thailand often teach this for basic practitioners because it is believed that mind can’t be purify by normal mean of the mind. The mind has to be trained to accumulate enough potent and calmness. Otherwise true wisdom that can eradicate suffer won’t work at all.

 

Calm meditation has been widely practiced even before Buddhism. Brahm-Hindu chant the name of gods like “Om Shivaya namaha” to enter calm meditation, some use prayer like Tibet “Om mani padme hum” and other kind of word can be use for still meditation. I think “Namo amidabutsu”in Mahayana Buddhism was used in this same idea, as a method for the mind to focus and gain potent energy.

 

In Theravada tradition, purifying the mind would continue after calm medition reach certain point such as the mind concentrated and enter appana samathi . Mindfulness will be used from that point to fight causes of suffer. (Suffers and their causes are stated in the 4 noble truth, you can look them up online everywhere. They are in package with how to end the suffer as well; eight fold path )

Then it is all about 24-7 practice of precepts(sila), calm meditation(samathi) and wisdom(Panna) until you can reach certain check points and proceed to eradicate cause of your own suffer.

 

There are many monks said to be able to had reach that point. After that even we could never tell but suffer couldn’t dye their mind again and they would still have emotion and sense like people but the mind will not attach to emotional suffer or happiness. As worldly happiness is not as refined as the nirvana they has tasted.

 

Things would be normal except when they die the mind that has transformed will enter into nirvana.

Like a candle flame that is blown, no flame anymore.

 

Hope it helps.

 

 

Mindfulness Backlash!? What has gone wrong?

November 10, 2015

http://www.telegraph.co.uk/women/womens-life/11942320/Mindfulness-backlash-Meditation-bad-for-your-health.html?utm_campaign=Echobox&utm_medium=Social&utm_source=Facebook

According to the article in Telegraph, mindfulness doesn’t seems to work!? So what is going on when it seems you can’t get ‘in the zone’ where a lot of people think they have gotten there.
I have to say that I am no expert about this but I am living in Thailand where real mindfulness is “rare” but there are a lot of teaching which are agreed among people who practice medition and mindfulness so I will just restated them right here  from my understanding as a fellow meditation practice friend for people who want to know if they has done something wrong.
First, mindfulness is originally about “observing natural phenoma” …… confuse? read further.

Mindfulness is one of means in Buddhism to study the cause of our own suffer.

Why study cause of suffer?

Because if we know the cause of suffer it is easier to remove the cause of suffer. No cause of suffer means no suffer right?

We believe that everything occur because there is a cause and in Buddhism it is believed that suffering comes from the cause within us. 
So in long term our goal is to observe this so called ‘self’ and keep monitoring the so called ‘mind’. If we watch closely and long enough. the mind itself will show us that the cause of suffer is our own ‘misunderstaning’ concept of mind. 
Mind is free from our controll. It has nature of producing thoughts, when thoughts occur cycle of inner happiness-suffer follows. 
Mindfulness is what we do to observe the cycles. We just let the mind does what it does while cross observetion it with different type of nature like praying, sitting meditation, walking meditation or laying meditation. These activities let us see contrast between two big states of our mind. So we can recognise the wondering mind easier.
Remember that the final goal is to be enlighten so the cause of suffer become an obsolite nature.
Mindfulness then come in as a part of the long process. The moment we are mindful of our mind we realized that the mind has just wandered. 
Remember, the mind is not meant to be control. Mind wandering is a nature of the mind which we do not interfere. We merely watch it. This is the point. Never force the thoughts to stop.
The essence of mindfulness is training the mind. It is said in the text that the trained horse can be use more than wild horse. The mind is the same, if well trained it will be suitable to use in seeing through the delusions and realise the cause of suffering.
What we can gain from mindfulness  in the begining if we have enough focus is the moment we realise our breath. Is it  in or out? Then the power of instant mindfulness will let us see the contrast of two states right away. Our mind was wondering, maybe even suffering from thoughts but the moment you feel that breath, it was just the breath and there was nothing else. That instant moment is a crucial gap which show that thoughts and suffer are not permanent. There is a cause! We stop feeding the cause in that instant breath realization. Then I am sure now our mind is wandering again lol
So in essence mindfulness is trying to observer the mind. It is like hide and seek. The moment of realization is very tiny even less than microsecond. After that eventhough you thought you focus and try to be mindful it is often not the real thing. 

You can observe your mind 24-7. If you do it right. When you walk to work, in the train or any activities. Especially when you feel bored, then you realised ‘the boredom’ state is here. It might disappear when you observe or it may not that doesn’t matter. As long as you doesn’t interfere it is fine.
Mindfulness is use within framework of donation, praying, observing precepts and medition these will keep shaping the mind and empowing mindfulness practice. 
Realization of suffering, know the cause of suffering, know way to cease suffering and follow the path to get out of suffering have been the  goal. It is not an instant cure but a life long remedy. 

It is like you have too much running apps without realising it. Mindfulness, in short term, can help you see this nature. When you realised you can terminate unwanted apps for a while then your efficency improves, 
You just do what you do normally, if you like drawing draw! Your mind won’t stick with drawing and when that moment appear simply ‘know’ then continue what you are doing. Say, in five minutes it is possible that your mind wander away from drawing more than 50 times! Don’t worry about numbers though we all have our own pace. Just little by little, observe the mind often. When it runs on ‘auto’ just ‘know’. Learn to ‘know and let go’ instead of ‘know and control’. 
The moment you force yourselves it is not mindfulness. In fact, not even a meditation. When you are totally relaxed that is the right time for midfulness practice. 

สายลมที่ไม่ได้พัด

August 31, 2015

ณ เนินเขาแสนไกล มีทุ่งกว้างใหญ่สุกลูกหูลูกตา

ในที่แห่งนั้นสายลมน้อยใหญ่เกิดขึ้นมาจากทิวหญ้าที่โน้มตามดวงตะวันทุกเช้าเย็น

สายลมน้อยเหล่านั้นถูกโอบด้วยแสงตะวันอันอบอุ่น

ขับกล่อมด้วยเสียงเพลงจากหมู่ดาวและพระจันทร์

สายลมทั้งหลาย ล้วนตื่นเต้นที่รอวัดที่จะได้พัดไปทั่วโลก

แต่สายลมเล็กๆสายลมหนึ่ง กลับไม่ได้พัด

มันพยายามไปข้างหน้า แต่ก็หมุนกลับมาที่เดิม

ทุกครั้งที่เห็นเพื่อนๆกรรโชกแรงบ้าง

พัดระเรื่อยบ้าง

แต่เจ้าส่ายลมนั้นกลับไม่สามารถพัดได้อย่างเพื่อนๆ

วันเวลาผ่านไป มีเพื่อนๆทะยอยพัดออกไปมากมาย

แต่เจ้าสายลมน้อยกลับยังอยู่ที่เดิม

เจ้าสายลมน้อยทุกข์ใจมาก

แม้เจ้าสายลมน้อยพยายามเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ไม่สามารถพัดออกไปได้อย่างสายลมอื่น

เจ้าสายลมน้อยร้องไห้ภายใต้อ้อมกอดอบอุ่นของดวงอาทิตย์

ขณะที่กำลังร้องไห้

เจ้าสายลมน้อยก็พ่นละอองน้ำตาพร่างพรมทั่วพื้นหญ้า

เมื่อละอองน้ำได้รับความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์ ก็ค่อยๆลอยขึ้นบนฟ้า

พาเจ้าสายลมน้อยลอยสูงขึ้น สูงขึ้น

และละอองน้ำก็ค่อยๆคลายตัว แล้วผสมกับเจ้าสายลมน้อยกลายเป็นปุยเมฆสีขาวฟูนุ่มล่องลอยไปในท้องฟ้า

ก้อนเมฆได้เกิดขึ้นแล้ว!

เพื่อนๆสายลมของเจ้าก้อนเมฆได้ช่วยพัดพาไปทั่วโลก

เจ้าก้อนเมฆได้ช่วยบังแดดให้พื้นดินในวันที่แสงจ้า

ได้ช่วยรดน้ำฝนในวันที่ดินแห้งและร้อน

เจ้าก้อนเมฆแม้จะไม่ได้พัด แต่ก็ได้ล่องลอยไปพร้อมๆกับสายลม พร้อมกับได้ทำให้สิ่งรอบๆมีความสุขมากขึ้นด้วย

ประกายที่หายไป

August 29, 2015

นัยตาของคนหลังวัยรุ่นที่ฉันพบเจอส่วนใหญ่ มักหมดประกายแสงไปเสียแล้ว
ฉันได้เห็นวัยรุ่นหลายคนมองโลกด้วยความตื่นเต้น เห็นสิ่งต่างๆน่าวิ่งเข้าใส่
ทุกๆวันช่างสนุกสนาน

แต่ทำไมเพียงห่างกันไม่กี่ปี คนอีกกลุ่มถึงสูญเสียประกายแสงในดวงตาไปกันนะ

ไม่ใช่ทุกคนที่สูญเสียประกายแสงในตาไป

ฉันแปลกในที่เห็นคนกวาดถนนทำงานต่ำต้อยบางคนกลับคงประกายแสงในตาได้

ฉันเห็นนัยตาที่อ่อนล้าของคนที่ทำงานเพื่อสังคม

ฉันเห็นนัยตาที่อ่อนล้าของคนที่ทำงานไปวันๆ

ฉันเห็นนัยตาที่มืดมิดของคนที่วิ่งเข้าหาสิ่งที่คิดว่าเป็นแสง

มันน่าเจ็บปวดเหลือเกิน

มันยิ่งน่าเจ็บปวดที่ฉันไม่สามารถทำอะไรได้ในตอนนี้

ฉันอยากทำได้

อยากที่จะคงประกายแสงอันเจิดจรัสไว้ในดวงตาคู่นี้

อยากที่จะเป็นคนทอแสง ที่เจิดจ้า

ให้คนที่สามารถรับรู้ได้ กลับมามีแสงอีกครั้ง

ฉันต้องทำอย่างไรนะ

ฉันต้องทำอะไร

เรียนนิเทศ จุฬา แล้วจะตกงานไหม?

July 1, 2015

เรียนนิเทศ จุฬา แล้วจะตกงานไหม?

เป็นคำถามที่ตอบได้หลายแง่ครับ

แง่แรก ตก เพราะน้องเลือกงานครับ เช่น

กรณีพี่คนนึง สมมุติว่าชื่อพี่ ก. พี่ก.เข้าไปทำงานกับดารราในงานเบื้องหลัง แต่พี่ก.เขาเหนื่อยใจ และเหนื่อยงานสุดท้ายก็ออกมาหลังจากทำงานได้เกือบปี น้องบางคนได้ยินก็แบบไม่เอาแล้ว งานหนัก หนูไปสายอื่นดีกว่านี่คือเหตุผลว่าทำไมตกงาน

กรณีอีกสายหนึ่ง พี่ ข. เรียนมาทางด้านโฆษณาและไปสายดูแลลูกค้า เรียกว่าแอคเคาน์เอ็กเซ็คคิวทิฟ หรือ เออี พี่ข.หนักใจเพราะลูกค้ากับครีเอทีฟ ไฟท์กันตลอดเวลา เรียกว่าแก้งานแล้วแก้อีก โดนด่าแล้วด่าอีก พี่ข.เลยไม่ทำสายนี่เลย นี่ก็อีกหนึ่งที่เรียกว่าตกงานเพราะเลือก

หรือพี่ ค. หนีออกจากสายนิเทศไปทำแอร์ เพราะภาษาเลิศ หน้าตาดี แต่ด้วยชั่วโมงทำงานที่เปลี่ยน ผู้โดยสารลวนลาม หรือ อยู่ไกลบ้าน ไกลแฟน ไกลพ่อแม่ น้องบางคนได้ยินกรณีนี้เพิ่ม รวมกับกรณีก่อนๆ ก็ ไม่เอาอ่ะค่ะ หนู่ไม่ไหวนะ นี่ก็คือทำไมถึงตกงาน เพราะเลือก

ถ้าเป็นน้อง น้องจะเลือกไหม?

แง่ที่ว่าไม่ตกงาน

พี่ ง. ทำหนังมาตั้งแต่สมัยเรียน ดูหนังหลายเรื่อง วิจารณ์หนังเป็น ภาษาดี จบงานไปก็ไปทำกับบ.ใหญ่สายนิเทศ แม้งานจะหนักแต่เขาก็เรียนมาเพื่อสิ่งนี้ เขาอยากทำหนังเจ๋งๆ อย่างที่เขาได้ดูมาหลายๆเรื่อง น้องบางคนก็ไปตามแบบ พี่ ง.

พี่ จ. เรียนมาทางโทรทัศน์ วิทยุ จบออกมาก็ไปทำสายโปรดิวเซอร์ รู้ว่าหนักแต่ก็เป็นสายที่ชอบและเรียนมา พี่จ.เลือกงานแต่ได้ตรงสาย ก็เลยไม่ตกงาน

พี่ ฉ. เรียนทางวารสาร มีความสนใจในการทำข่าว จบออกมาก็ไปทำกับบริษัทสื่อที่มีเครือหนังสือพิมพ์ ก็ไม่ตกงาน

พี่ ช. เรียนมาทางสายวาทวิทยา หางานที่ชอบไม่ได้ก็ไปทำคอลเซนเตอร์ นี่ก็ไม่ตกงาน

หรือ บางคนจบนิเทศมาก็ไปทำงานอื่น เช่น มี ธุรกิจเครือขาย ขายของ ทำสวนขวดแก้ว เปิดคาเฟ่ กลับไปทำกิจการที่บ้าน นี่คือเรียกว่าไม่ตกงาน

ถ้าน้องพร้อมที่จะทำได้แม้กระทั่งขายหมูปิ้ง ยิงบาร์โค๊ด หรืออาชีพโหดๆแบบก่ออิฐสร้างบ้าน น้องก็ไม่ตกงานครับ

การันตีว่าได้งานไหม ถ้าน้องพร้อมทำได้ทุกอย่าง มันก็ไม่ตกงานไงครับ

แต่ถ้าน้องเลือก แบบเงินน้อยเกินไม่ทำ งานหนักไม่เอา โอกาสไตกงานมันก็สูงไงครับ

การที่น้องบอกว่า หนู/ผม ชอบนิเทศ  มันยังต้องผ่านด่านว่า น้องเคยลองทำงานหรือยัง

อันที่จริง ถ้าน้องไปรับทำงานพาร์ทไทม์ หรือ ขอไปฝึกงานตอนปิดเทอม  กับบริษัทที่สนใจตั้งแต่ม. ๔ ม. ๕ น้องจะค่อยๆรู้เองว่า น้องทำแล้วโอเคไหม จะตกงานไหม? เพราะหลายคนเรียนไปแล้วสุดท้ายก็ไม่ชอบ ตกงานกันก็มี

ฉะนั้น ก็ตก และก็ไม่ตกครับ

คิดว่าถึงติดก็ไม่เอาล่ะนะ

May 13, 2015

มีคนที่รู้จักสอบพร้อมกัน

รอบแรกประมาณสองพันหกร้อยคน
เหลือสามร้อยยี่สิบกว่า

ไม่ขำนะ 
คือ ไม่ได้อ่านแต่ดันรอด นี่ก็คิดว่ารอบสองก็ไม่น่าอะ

เกลียดความรู้สึกที่ว่าพอสอบแล้วก็อยากผ่านให้หมด
คือไม่ชอบค้างคาหรือลุ้นๆ มันทรมาน
เซ็งมากๆ ถ้าผ่านหมดๆก็ดีมั๊ง แต่ก็ไม่อยากเสียเวลาสี่ปีกว่าจะได้ไปจากไทย

แถมทุนก็ต้องก่อน 35 อีก อ๊ากกก หัวข้อวิจัยดีๆหล่นมาหน่อย ขอแบบทำสบายๆ จบชัวร์ ชิลล์ขั้นเทพ จบแล้วได้ด๊อกเตอร์ไปเลยนะ 

พยายามและภาวนา hold on and pray

February 11, 2015

จังหวะดีๆ อาจใช้เวลา

บางที ถ้ายังทำอะไรไม่ได้

เราก็ได้แต่สวดมนต์ อธิษฐาน

และเชื่อมั่นในเส้นทางที่เราเลือก

ทำต่อไปเถอะนะ

ถ้าเธอเชื่อมั่นว่ามันจะดี

เธอเพียงภาวนาต่อสิ่งเลิศคุณทั้งหลาย

ขอให้ท่านช่วยนำทางของเธอ

แม้เธอจะรู้สึกหลงทาง อ่อนแรง สิ้นหวัง

แต่อย่าหยุดพยายาม และอย่าหยุดภาวนา

ฉันเชื่อนะ….

เชื่อว่าเธอมีศักยภาพมากมายเหลือเกิน

ที่จะทำให้สิ่งนั้นเป็นจริงขึ้นมา

สิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นกำลังใจให้เธอ…

โลกกำลังรอคอยทารกที่เธอกำลังจะให้กำเนิด

ภาวนาและพยายามเข้านะ 🙂

แสงสว่าง

February 1, 2015

แสง…
เส้นทางข้างหน้าที่เรา…ไม่มีวันรู้ว่าจะเป็นยังไง
หนทาง… ที่เจ็บปวด… แต่ก็เลือกที่จะเดิน

ทุกวันที่กรีดร้องเงียบๆคนเดียว…

สุดเสียงในใจ….

เมื่อไหร่จะจบ….

เมื่อไหร่….

ฉันไม่ใช่คนเก่งอะไรมากมาย….

แต่ฉันหวังว่า…

แสง…

ที่ฉันเดินตามอยู่นั้น…

จะไม่จางหายไป

เมื่อเธอศรัทธา…. มันจะเป็นไปได้….ซักทางหนึ่ง

มารายห์ แครี่ กล่าว

ฉันอยากจะเชื่อนะ…

เชื่อในปาฏิหารย์….

มันเคยเกิดขึ้น…

แต่ในช่วงเวลาที่รู้สึกหลง…

ไร้ทางออก…

เปลวเทียนที่หริบหรี่….

ดูจวนเจียนจะดับเหลือเกิน….

จงภาวนา…

และอธิษฐาน

แม้จะไม่ได้รับในทันที…

แต่เธอจะไม่ถูกทอดทิ้ง…

เราไม่ได้อยู่คนเดียว…

มีแสงสว่างที่ยิ่งใหญ่

ที่พร้อมจะโอบอุ้มเราไว้เสมอ